Jak przestać grać w hazard

Na początek: trudność z przestaniem to nie słabość

Uzależnienie od hazardu jest uznawanym zaburzeniem, a nie wadą charakteru. Szansa na wygraną budzi silne oczekiwanie nagrody, a nawet przegrana podsyca myśl „następnym razem się odegram”. Dlatego tak wiele osób obiecuje sobie, że skończy, i wraca do gry. Błędne koło przerywa lepsze ustawienie sytuacji, a nie więcej silnej woli.

Pierwsze 24 godziny

1. Odetnij dostęp. Zablokuj strony bukmacherskie i kasyna na telefonie, usuń aplikacje, skasuj zapisane karty na stronach z grami. Każdy dodatkowy krok między tobą a zakładem pomaga w słabej chwili.
2. Powiedz jednej osobie. Partnerowi lub partnerce, rodzeństwu, przyjacielowi. Wypowiedzenie tego na głos to najtrudniejszy i najskuteczniejszy krok. Wybierz kogoś, kto wysłucha bez oceniania.
3. Odsuń pieniądze. Oddaj na jakiś czas karty zaufanej osobie, obniż limity w banku i sprawdź, czy twój bank pozwala zablokować płatności na hazard.
4. Sprawdź samowykluczenie i rejestr domen. Co faktycznie dają i gdzie kończy się ich zasięg, opisujemy w poradniku o rejestrze domen hazardowych i samowykluczeniu.
5. Nie odkładaj pomocy. Poradnia internetowa na stronie uzaleznieniabehawioralne.pl, prowadzonej przez Krajowego Centrum Przeciwdziałania Uzależnieniom (KCPU), jest otwarta w określonych godzinach i obejmuje psychologa, terapeutę uzależnień oraz prawnika. Warto też przeczytać publikację KCPU „Jak przestać grać”.

Gdy chęć narasta

Chęć grania przychodzi jak fala: narasta, sięga szczytu i się cofa, często w ciągu kilku minut. W tych minutach lepiej pomaga niepodejmowanie żadnych decyzji niż walka.

• Wstań i zmień pomieszczenie.
• Oddychaj powoli i pozwól fali przejść.
• Napisz do osoby, której ufasz.
• Powiedz sobie: „Nie teraz, pomyślę o tym za dziesięć minut”. Po dziesięciu minutach chęć jest zwykle słabsza.

Dlaczego samemu jest tak trudno – a razem łatwiej

Jedna strona zostaje zablokowana, a następnego dnia wraca pod nowym adresem. Przeszkody, które stawiasz sam(a), w słabej chwili zdejmiesz w dwie sekundy. Osoby, którym się udaje, mają zwykle jedno i drugie: przeszkodę oraz kogoś, kto wie. Przeszkoda spowalnia, a człowiek sprawia, że w tej chwili nie jesteś sam(a).

Pierwszy miesiąc: utrzymać kurs

Pierwsze tygodnie są najbardziej wrażliwe. Zapisz swoje wyzwalacze – dni meczów, dzień wypłaty, samotne wieczory – i zaplanuj je z wyprzedzeniem. Licz każdy dzień bez gry. Jeśli zdarzy się potknięcie, nie zaczynasz od zera; to, co osiągnięto, zostaje. Liczy się to, żeby wstać i iść dalej.