Γιατί έφτιαξα το Watchover

Με τον τζόγο δεν τα κατάφερνα μόνος μου. Έδινα υποσχέσεις, έσβηνα τις εφαρμογές και, αργά ή γρήγορα, γύριζα πίσω. Οι εφαρμογές αποκλεισμού που είδα μου φάνηκαν ψυχρές και δεν ήθελα καν να τις δοκιμάσω. Όλες είχαν το ίδιο κενό: μπορούσα να κλείσω το φίλτρο σε δύο δευτερόλεπτα και κανείς δεν θα το μάθαινε. Σε μια αδύναμη στιγμή, δύο δευτερόλεπτα είναι τα πάντα.

Τότε σκέφτηκα: κι αν μπορούσα ακόμη να το κλείσω, αλλά ένας άνθρωπος που αγαπώ το μάθαινε τη στιγμή που το έκανα; Κάτι τέτοιο θα δούλευε. Έτσι το έφτιαξα, και πράγματι δούλεψε.

Η μεγαλύτερη διαφορά ήταν ότι ένας άνθρωπος που αγαπώ θα το ήξερε. Δεν με παρακολουθούσε και δεν έβλεπε ποτέ ποιο site προσπαθούσα να ανοίξω. Θα μάθαινε μόνο ότι η προστασία είχε κλείσει. Αυτό έφτανε. Το βάρος δεν ήταν πια μόνο στους δικούς μου ώμους, αλλά στους ώμους δύο ανθρώπων.

Σταμάτησα. Και το Watchover έγινε η πρώτη εφαρμογή που έφτιαξα ποτέ.

Το άνοιξα σε όλους, γιατί ξέρω ακριβώς πώς είναι αυτό. Οι νύχτες ως αργά, οι υποσχέσεις, η ντροπή το επόμενο πρωί. Αν μπορώ να βοηθήσω έναν άλλον άνθρωπο να κουβαλήσει αυτό το βάρος λίγο πιο ελαφριά, με κάνει πραγματικά χαρούμενο.

Αυτό δεν είναι θεραπεία και δεν είμαι γιατρός. Αλλά ένα εμπόδιο τη στιγμή της αδυναμίας και ένας άνθρωπος που σε αγαπά δίπλα σου δουλεύει. Σε μένα δούλεψε.

Το άτομο που έφτιαξε το Watchover